Najważniejszym dla Muzeum wydarzeniem roku minionego była utrata planowanej lokalizacji i pomieszczeń do prezentowania zbiorów. Gdy kilkanaście lat temu zainteresowaliśmy się Fortem I w Różanie jako najbardziej odpowiednim miejscem dla takiej placówki zostaliśmy wyśmiani na wszelkie możliwe sposoby, a urzędnicy powiatowi ćwiczyli sobie na nas swoją urzędniczą władzę i pokazywali gdzie jest nasze miejsce.

Dziękujemy! I nie dziękujemy dlatego, że nagroda była finansowa tylko za to, że nasze wieloletnie działania nareszcie zostały zauważone i docenione przez lokalnego polityka. Jest to realnie jedyny ciepły gest skierowany w naszą stronę od lokalnego decydenta, gdy od lat nasze działania i starania przykrywa skutecznie urzędniczo medialna milcząca niechęć... (...)

Wspomnienia Józefa Wójcika, które każdy mieszkaniec naszego regionu może przyłożyć niczym historyczny szablon do dziejów własnej rodziny, zawdzięczamy jego przyjaciołom, którym z tego powodu należy się wskazanie z imienia i nazwiska. Serdecznie dziękujemy Państwu Annie i Stefanowi Pawlik za to, że przekonali autora do spisania najważniejszych wydarzeń XX wieku widzianych z tak niezwykłej perspektywy. „Czas ucieka, świat się zmienia! Siadaj Józiu – pisz wspomnienia” – pisali mu w wierszu na zachętę.

Wystawę p.t. „Wrzesień 1939 – powiat makowski w obiektywie niemieckich żołnierzy”, zawierającą drugą porcję niepublikowanych dotychczas fotografii z 1939 roku ze zbiorów Naszego Muzeum, prezentowaliśmy od 15 września do 20 października br. w holu Zespołu Szkół nr 1 w Makowie. Od 24 października do końca grudnia wystawa była dostępna w Urzędzie Miasta Maków Mazowiecki.

Po kilku miesiącach udało się Nam zakończyć prace związane z restauracją, kompletowaniem i ustawianiem znalezionych w pobliżu Starego Cmentarza w Makowie historycznych nagrobków zniszczonych przez Niemców w 1940 roku. Niektóre, rozbite nawet na trzy części, wymagały wiele godzin pracy by doprowadzić je do aktualnego wyglądu. Dzięki niezwykle życzliwej pomocy kamieniarzy z Płoniaw, Krasnosielca i Krasnego udało się znaleźć wiekowe, kute, kowalskie krzyże, które pozwoliły skompletować te nagrobki i większość z nich przywrócić do praktycznie pierwotnego stanu. Niektóre krzyże poddaliśmy naprawie. Wszystkie piaskowaniu oraz konserwacji, przywracając pierwotną kolorystykę ich elementów. (...)