Wspomnienia Józefa Wójcika, choć zbyt długo przechowywane w zawodnej ludzkiej pamięci, nic nie straciły na wyrazistości. A w toku literackiego szlifowania ze skrawków udało się zbudować zajmującą opowieść o trudnych czasach i bohaterskich postawach ludzi powiatu makowskiego. Specjalne podziękowania należy skierować do przyjaciół autora, którym udało się go przekonać do spisania wszystkich tych zajmujących zdarzeń - tak istotnych dla naszego regionu, ale również dla ogólnej historii kraju. Perspektywa obserwacji wydarzeń historycznych jest tu bowiem szczególna - to, co ogólnie znane poszerzone zostaje o wymiar lokalny, codzienny i - jak nazywają to specjaliści - mikrohistoryczny. Niespecjalistom podpowiemy zaś, że czyta się książkę z niesłabnącym zainteresowaniem dla postaci, którym wspomnienia dają niejako drugie życie i podziwem dla językowej sprawności Józefa Wójcika.

Wspomnienia Józefa Wójcika, które każdy mieszkaniec naszego regionu może przyłożyć niczym historyczny szablon do dziejów własnej rodziny, zawdzięczamy jego przyjaciołom, którym z tego powodu należy się wskazanie z imienia i nazwiska. Serdecznie dziękujemy Państwu Annie i Stefanowi Pawlik za to, że przekonali autora do spisania najważniejszych wydarzeń XX wieku widzianych z tak niezwykłej perspektywy. „Czas ucieka, świat się zmienia! Siadaj Józiu – pisz wspomnienia” – pisali mu w wierszu na zachętę.

Wspomnienia Józefa Wójcika, choć zbyt długo przechowywane w zawodnej ludzkiej pamięci, nic nie straciły na wyrazistości. A w toku literackiego szlifowania ze skrawków udało się zbudować zajmującą opowieść o trudnych czasach i bohaterskich postawach ludzi powiatu makowskiego. Specjalne podziękowania należy skierować do przyjaciół autora, którym udało się go przekonać do spisania wszystkich tych zajmujących zdarzeń – tak istotnych dla naszego regionu, ale również dla ogólnej historii kraju. Perspektywa obserwacji wydarzeń historycznych jest tu bowiem szczególna – to, co ogólnie znane poszerzone zostaje o wymiar lokalny, codzienny i – jak nazywają to specjaliści – mikrohistoryczny. Niespecjalistom podpowiemy zaś, że czyta się książkę z niesłabnącym zainteresowaniem dla postaci, którym wspomnienia dają niejako drugie życie i podziwem dla językowej sprawności Józefa Wójcika.

W najbliższym czasie ukaże się pierwsza książka z serii „Rożanskij Wojennyj Wiestnik” – serii Muzeum Ziemi Makowskiej i Garnizonu Różan. W książce „Wspomnienia o latach, które dawno minęły” Józef Wójcik (członek Armii Krajowej pochodzący z Krasnego) opisuje swoje ciekawe, niespokojne dzieciństwo przerwane wybuchem II wojny światowej, dorastanie podczas okupacji oraz pracę w konspiracji - jako żołnierz AK oddziału "Łowcy". Ciekawa lektura dla Polaków myślących samodzielnie i uwazajacych, że "Polak - to brzmi dumnie..." Poniżej prezentujemy wstęp do książki (...)

Wzięliśmy udział w Wieczornicy zorganizowanej w Publicznej Szkole Podstawowej w Węgrzynowie z okazji Dnia Patrona. Szkoła nosi imię „Bohaterów Września”. Młodzież przedstawiła rozbudowaną cześć artystyczną dotyczącą tego tematu a my przygotowaliśmy krótki referat dotyczący walk we wrześniu 1939 roku na naszym terenie, oraz pokaz archiwalnych fotografii z tego okresu ze zbiorów Muzeum. Komplementem dla Nas ze strony Pani Dyrektor Szkoły było stwierdzenie, że w czasie naszej prezentacji „dzieci siedziały cicho, a zainteresować je czymś jest sztuką…”